Sarajevo je glavni i najveći grad Bosne i Hercegovine. Leži u Sarajevskom polju, okruženo Dinarskim Alpama, a kroz njega protiče rijeka Miljacka.
Područje oko Sarajeva naseljeno je još od prahistorije. Jedno od najvažnijih arheoloških nalazišta je Butmir, neolitsko naselje poznato po prepoznatljivim artefaktima, od kojih se mnogi čuvaju u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine. U rimskom periodu obližnja Ilidža bila je poznata kao Aquae Sulphurae, naselje čuveno po termalnim izvorima. U srednjem vijeku područje se vezivalo za Vrhbosnu, naselje u okviru srednjovjekovne bosanske države.
Moderni grad Sarajevo osnovan je u osmanskom periodu, sredinom 15. stoljeća, prije svega zahvaljujući urbanom razvoju koji je pokrenuo Isa-beg Isaković, prvi osmanski namjesnik Bosne. Grad se razvijao oko upravnih i trgovačkih središta, uključujući namjesnikov dvor (saraj), po kojem je Sarajevo i dobilo ime.
Sarajevo je u osmanskom periodu postalo jedan od najvažnijih gradova na Balkanu i do danas je poznato po jedinstvenom multikulturalnom naslijeđu. To je jedan od rijetkih evropskih gradova u kojem džamija, katolička crkva, pravoslavna crkva i sinagoga stoje na maloj udaljenosti jedna od druge, odražavajući stoljetni suživot različitih vjerskih zajednica.
Grad je kroz historiju više puta privukao međunarodnu pažnju. Sarajevo je 1885. godine uvelo jedan od prvih električnih tramvajskih sistema u Evropi. Atentat na nadvojvodu Franza Ferdinanda u Sarajevu 1914. godine pokrenuo je događaje koji su doveli do izbijanja Prvog svjetskog rata. Nakon Drugog svjetskog rata Sarajevo je postalo glavni grad Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine u okviru Jugoslavije i doživjelo brz urbani razvoj, koji je kulminirao uspješnim organiziranjem Zimskih olimpijskih igara 1984. godine.
U periodu 1992–1995. Sarajevo je preživjelo najdužu opsadu nekog glavnog grada u modernom ratovanju. Danas je Sarajevo prepoznato kao živo kulturno i historijsko središte koje povezuje Istok i Zapad, tradiciju i modernost.
